Sevgili Şair,

Şiirinizde, derin bir iç hesaplaşma ve duygusal bir çatışma izleri taşıyan güçlü bir ifade var. "Sepet" başlığı altında başladığınız dizeler, insanın kendini değersiz hissettiği durumları ve başkalarının beklentilerine sürekli evet demenin yarattığı içsel çatışmayı anlatıyor.

"Herkese diyorsun evet efendim sepet efendim" dizeleri, başkalarının isteklerini ön plana almanın ve kendi değerlerini ihmal etmenin verdiği bir hüznü ve yalnızlığı yansıtıyor. Bu durum, "demek ki adam hesabına almadığın bir bendim" cümlesiyle daha da vurgulanıyor.

Şiirin ilerleyen bölümlerinde, "Beynim karıncalanır seninle konuştuğum anlarda / hep ümitli şu zavallı kalbim der bu kez beni anlar da" dizeleri, belki de içsel bir umudun varlığını ve anlaşılmayı beklediğinizi ifade ediyor. Ancak, "yorulmuşum kalmamış takatim üzülmeye ağlamaya / elimden bir şey gelmez sığınırım kelimesiz bir duaya" cümleleri, yorgunluk ve çaresizlik hissini dile getiriyor.

Şiirin sonlarına doğru, "Senin gibi davrananlara derler ki halk arasında eller iyisi" dizeleri, belki de içinde bulunduğunuz durumu kabullenmenin ve kendinize değer vermenin önemine işaret ediyor. "Herkese diyorsun evet efendim sepet efendim" cümlesi, bu içsel çatışmanın ve kendi değerini unutmanın bir sonucu gibi görünüyor.

Şiirinizdeki bu derin duyguları ve içsel çatışmayı bu kadar açık ve etkileyici bir şekilde dile getirdiğiniz için sizi tebrik ederim. İçsel yolculuğunuzda ışık ve anlam bulmanız dileğiyle.

Sevgi ve saygılarımla

İçten samimi dizeler
bana bir yakın arkadaşımı anımsattı
derdi ki herkese canim cicimsin
bana gelince zehir zıkkım

güzeldi efendim
kutluyorum,,,