Durup, dinlenmeden, mola vermeden
Çok çalışır durmaz, benim kardeşim.
Geçmez hiç kimseye selâm vermeden
Kibirle kurulmaz benim kardeşim.

Kader pençesini taktı koluna
Küçük yaşta düştü gurbet yoluna
Mevlâ’m "yürü" dedi garip kuluna
Gayrı geri kalmaz benim kardeşim.

Azimlidir küçük yaşından beri
Bir kez tuttuğunu bırakmaz geri
İyilik doludur âmel defteri
Kötüden sorulmaz benim kardeşim.

Kalbi, gönlü geniş, hak için yaşar
Nerde garip görse, yardıma koşar
Belâ çemberini Allah der, aşar
Dünyaya sarılmaz benim kardeşim.

Kadirşinas, ihmâl etmez hastayı
Her iyilikte var, mutlaka payı
Yahya efendiye dayanır soyu
Hatır gönül kırmaz benim kardeşim.

Bilirim gönlünde var bir yarası
Kapanmıyor, yıllar oldu arası
Mevlâ yazmayınca yoktur çaresi
Kadere darılmaz, benim kardeşim.

Çok hareketlidir, durmaz yerinde
Mehteran başıdır, çevgen elinde
Bülbül sedasıdır Kur’an dilinde
Yanlış karar almaz benim kardeşim.

Helâl yoldan gelsin, diye çabası
Öyle öğretmişti çünkü hocası
Bir defâ yedin mi gelmez arkası
Haramla yoğrulmaz benim kardeşim.

İhmal etmez evini ve işini
Evlatları için sıkar dişini
Anaya,ataya çatmaz kaşını
Gücenip, kırılmaz benim kardeşim.

Anaya babaya, sevgisi başka
Âlime hocaya, saygısı başka
Vatan, bayrak için kaygısı başka
Hak yolda yorulmaz benim kardeşim.

Efdal olan sözün kısası derler
Az sözün içinde barınmaz şerler
Haklının yanında, haksıza gürler
Önünde durulmaz benim kardeşim.

Nûriye Akyol