Daldaki bir kuş kadar bile hür değildir insan
doğdu geldi dünya hapishanesine ağladı
elendi belendi belki itilip kakıldı belki de çok sevildi
ya da aşağıların en aşağısına sevgi kundağıyla atıldı...

Herkesin dilinde sevgi sevgi sevgi nerededir neye benzer
gören duyan bilen var mıdır şeytan mı melek midir herkesi meşgul eder
hakikatte sevseydi insanlar birbirini niçin kendini sev kendini sev kendini sevler
hani diğergamlık nerde hoşgörü güleryüz tatlı dilin dili zehirden nehir...

Hürriyet doğar doğmaz kaybettirilen hakkımız zorla elimizden alınan
yıllarımız gençliğimiz dinçliğimiz enerjimiz hep talan edilen çalınan
leğen leğen gözyaşlarını kırılan yıkılan yok edilen hayalleri sönen ümitleri
hangi kitap hangi yaşam koçu hangi terapist verebilir ki geri?..

Bir güzel bakılsaydı bir kucak açılsaydı, ne kaybedilirdi sanki hepsi bedavaydı
güzel sözler söylemek değil marifet uygulamakta hareketlerde gayretlerde
istediğin kadar anlamlı söz söyle ve dinle neye yarar kendin dışındakini sevemedinse
sev sev otur kendini ya da kendinden nefret et aşırı uçlarda gezinmek her ikisi de...

Şimdi ben de fikrimi söyleyeceğim, lütfen duyun sesimi dinleyin ve hatta anlayın ne olur birazcık beni
görmedim inanın şu fani ömrümde karşılık beklemeden bol bol özveriyle bir canlıyı koşulsuz seveni
kendimi ne çok sever ne de kendimden nefret ederim çünkü benliğim bütünün içinde eriyip gider
ağaç çiçek açar meyve verir köpek gülümser insan surat asar kalp kırar gönül yıkar küser...

Hürriyet hürriyet hürriyet artık hayatın anlamını en güzel anlatan bu kelime, hürriyet hürriyet hürriyet !
hep bağımlı ilişkiler ağında çırpınan sinekler gibi binlerce insan hayvan bitki ve cansız nesneler
dört bir yanımızda görünmeyen çarptıkça kanadığımız paramparça eden daracık kafesler
hürriyet diye diye kapatacağım gözlerimi tıpkı dünyaya gelirken açmayı hiç istemediğim gibi...





Gülhan Çeliktaş