HAYAT PENCERESİ

Derdi dünya olanın dünyaca derdi olur
Hiçliğe akıyorum hayat penceresinden
Kalbi dergah olanın gönüller yurdu olur
Umutlar ekiyorum hayat penceresinden

Mülk sahibi değilim kiracı yaşıyorum
Can kafeste bir kuştur emanet taşıyorum
Şu gönül pervazına çiçekler döşüyorum
Şiirler okuyorum hayat penceresinden

Ha koptu ha kopacak ömür pamuk ipidir
Bazen güllük gülistan bazen boran tipidir
Dertler armudun sapı üzümünse çöpüdür
Ya sabır çekiyorum hayat penceresinden

Zaman kirmeni ile ömür ipi eğerken
Şakaklarıma karlar lapa lapa yağarken
Kırk ikindi yağmurlar gözlerime değerken
İnciler döküyorum hayat penceresinden

Hayat merdiveninin basamakları diktir
Bazen kuş kadar hafif bazen ağır bir yüktür
Besmelesiz tırmanmak hayli zor hayli pektir
Yekinip çıkıyorum hayat penceresinden

Her türlü irengi var yeşil siyah, mor, sarı
Kâh zemheri kış olur kâh gösterir baharı
Elbet erir Nurgül’üm gönül dağının karı
Tutunup bakıyorum hayat penceresinden.

Nurgül KAYNAR YÜCE/ K. MARAŞ
T.C.Kül.Bak.Halk Şairi