AH O GÖZLERİN

Karanlığın karası, siyahın ihtişamlı gölgesi esaretin son durağı gözlerin...

Öksüz bir çocuğun manevi eksikliğine bakışı, yaradanın ilmek ilmek gönlüme işlediği nakışı gözlerin...

Güneşi söndürür, aşk yağmurları yüklü bulut beyazı gözbebeklerin, hasret rüzgarlarına karşı koyar fırtınalar dindirir gözlerin...

Avcıyım Karacaoğlan misali döndüm dolaştım dünyayı, bir aslan pençesine düşmüş ceylan yavrusu gibi savunmasızım, merhametine muhtaç bırakır beni gözlerin...

Kapılıp gider mi zamanın seline bunca dert yüklenmiş yüreğim, gözlerime omuz verir mi gökkuşağı renkli gözlerin...

Âmâ bilir hiç görmesede görmenin kıymetini, cennet tasavvur edilir onun kalp gözünde, bakar kör bırakır beni sana mahkum bırakır gözlerin...

Gözden göze örümcek ağı örülmüş müdür ervahı ezelden beri, gözlerinde, gözbebeklerinde çırpınışlarım, çırpındıkça kefenim olmaya talip gözlerin...

Kokusu olsa gözlerinin nasıl çekilirdi içe acaba, öpmenin faydası olur mu kirpiklerinden, kurulsa darağacı kapanır mıydı son dileğim gözlerin...

Sevişsem gözlerinle, günah defterine not düşer mi kiramen katibin, solumdan değil sağımdan yazılmaz mı bana mahsus gözlerin...

Bakışların en derininde, mana aleminin en zirvesinde, imtihanım benim gökkuşağı renkli gözlerin, sırat köprüsü gişelerinde, cennet kapısı girişlerinde karşılar mı beni şefaatçi gözlerin...

Açılsın kabrimin penceresinde, gözlerinin gökkuşağı renkli bahçeleri, vuslat çiçekleri toplasam gözlerinde, damla damla içsem hasret pınarı gözlerinden, sana bakarken beni görsem gözlerinde, ansızın irkildiğim rüyalarımdan fırlarken amin der mi dualarıma gözlerin...