İnsanı seviyorum, merhametli olunca
Dünyada mazlûm kalmaz, eğriler doğrulunca...
Koyacaktır ortaya herkes götürdüğünü
Kâr, zarar belli olur, terazi kurulunca.

Bir tarafta insanlık ölüyor beşer, onar
Bir tarafta şatafat, altın çağını sunar
Rüzgâr değiştirir de, bir bakarsın yönünü
Korkarım, kuruların yanında yaş da yanar...

Hayatımı yaşarım, diyorsun ya, iyi hoş
Bu yolun sonu belli istediğin kadar koş
Bu dünyadan götüren var mı bir öğününü?
Sultan Süleyman gitti, bu dünyadan eli boş...

İlkbahar, yaz bitiyor, ömür dayandı kışa
Her giden nefese yan, yan ki geçmiştir boşa
Eşin, dostun, komşular bak kurmuş düğününü
Beyazı severdin ya, haydi giy baştanbaşa...

Diyordun: Gül dediğin gezmeli elden ele
Ben bir çalı kuşuyum, bülbüle ait çile
İşte el üstündesin, görmesende önünü
Selâmı da sevmezdin, hoşçakal, güle güle...

Nûriye Akyol 28/12/2023

Görsel alıntıdır.