Aşk zindan gibi karanlık, Yusuf gibi güzel, Züleyha gibi sabırlı sevdalı…

Herkes kendi katillerine âşık olurmuş. Habersizce, sessizce kendini teslim edermiş; severmiş, sevdalanırmış.

Züleyha’nın aşkını Yusuf bir heves sandı. Oysa Züleyha doksan yaşına kadar bekledi. O yüzden aşk zindandır; Yusuflar masum, Züleyhalar âşık, sabırlı ve zamansızdır.

Sevmeye başladıktan sonra artık ben değilim. Yavaş yavaş sana göçüyorum, sana koşuyorum; içten içe, körkütük, yalın ayak...

Aslında kendini kaybetmişti; sonradan Yusuf’ta buldu. Bulduğu vecd Yusuf değildi. Nefsi ölmüştü, aşkı kalmıştı; kendi ölmüştü, sabrı kalmıştı. Sonu hakikate varmıştı.

Bir gün anladım; aşk, kavuşmak değilmiş meğer,
Her ayrılık gönülde Hakk’a açılan bir sefer.
Yusuf sabrın adıysa, Züleyha teslimiyet,
Seven ölmez; aşk yaşar, sonu vuslat ve hakikat.

Özkan Değirmenci
01.01.2024