0
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
418
Okunma
Omuzuna başını dayadığın vefâ
kırılgan bir dalıydı güllerin
Tutup da bırakmak istemediğin,
gelip geçmeye mahkûmdu, günlerin
Dağların doruklarından bakardın
sevda ovalarında koşturan atlara
Yürekleri çatlatırcasına sevmelere
başını sallayıp iki yana kızardın
Geldiğin yolları, çıktığın yokuşları,
anlatırdın uzun uzun gecelerde
çektiğin cefaları, yaşadığın onca
anlaşmazlıkları ve sen, sen ağlardın
Yine de sevmeyin demezdin,
diyemezdin
İçine nar düşen kalplere yanma diyemezdin
Yan sen de, nârınla yaşa, derdin
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.