6
Yorum
16
Beğeni
5,0
Puan
1609
Okunma
Gecenin en karanlık noktası
Işıktan ilk koptuğu andır
Yıldızlar serpilirken göğün yüzüne
Güneşten yadigar ışığın tohumları
Ağarır şafağın saçlarında...
Sis kaplar dört bir yanı
Soğuk ısırırken insanların ellerini
Ocağa yeni düşmüş çay kokusu
Demini alırken geceden
Köşeler kuytu kapmaca oynar
Çocuklardan yadigar bir oyunla...
Uyku en ağır haliyle
Çıkar göz kapağının tartısına
Et kemikten sıyrılır
Ruh bulanır sükuta
Günden yadigar bir huzurla...
Yadigardır yaşamak Ademden beri
Ama uzun ama kısa
Kıssadan hissedir yazılan kader
Hayali cennet
Cehennemdir kabusu
El uzatmak aşka
Havva’dan yadigar...
Çağdaş DURMAZ
5.0
100% (8)