“hay ben de işmeden gedeydim” dedi
goyun eşşenin he(y)besinden
bi alakelek çıkardım, getirdim
zavallı hayıflanınca
sevmesem de acıdı içim
hanı; heş değilise gonu değişsin
ipiynen palasgama bağlı
ak buynuz saplı
adil marka “yatağan bıçağı”yna(n)
valla gabıklı-mabıklı demedim
bi yandan dilimledim,
içi turuncu, bal gibi
bi dilim ya yedi ya yemedi
o ha-bire üğüdüyo yelyopurdumunan
sövüyor sayıyo;
aklına kim geli(r)se
okardan aşşa
soldan sağa
ana-avrat, düz gediyor
bi din, bi iman,
ana-avrat, bi mintan
ağasından sürüsüne,
gatınçların goyununa
gaderine, talihine
çobannığa.. çıraklığa
ziline-çanına
dekeye, goça
goyuna-geçiye
guzuya, oğlağa
köpe(ği)nden çoban eşşe(ği)ne
.
“işine ğelmeyosa gütme boba” de(ğil) mi Alla-halla
tüfek mi dayadılar annına
o boş-boş martaval sıkılarkana
ben çakdırmadan malı götürdüm
bir-iki derken alakeleği yedim-bitirdim
sildim-süpürdüm..
gula(ğı)mın üsdüne yatdım
duymazdan geldim..
annadım-annamadım
“hı”, “mı” dedim geşdim
..
işin aslı ne yalan söyleyen valla
goyun güderkene dağda, bayırda yalınızıkana
birine hayallarımı annatmaya can atıyorun
emme hinci ıçcık çekinti ediyorun
neye dersen bunun abılası
bizi(m)kinin hısımı
de(y)zesi eyi mi
gari Kör Irza her gün bana geli(r)
“köpe(ği)mi uyutmaz”
“çalıma daş atar”
beni gonuşdurur,
ırahat durmaz,
unutmaz-unutdurmaz
ağzında bakla ıslanmaz
bire beş gatar, abılasına satar
o abılasına,
abılası ğeder bizim gayınna olcak garıya
neticede can yakar
iş uzar da uzar
köyün gatında bi şayıa
gızca(ğı)zı malamat ederiz
olmadık günahına gireriz
durduk yerde yavıklıma yazzık olur ya
yazzık olur vallaha-billaha
..
“çok mal haramsız,
çoğ (i)laf yalansız olmaz”! gariii,
senin “bolatan” ha bire bişiyler zırvalayo
aslı olduğundan mı ya-a valla billa
ha işde abidik-gubidik..
get namerd ossun üzmeyo-kesmeyo
narasın gözlerim gapanıyo
kendimden geçiyon
arada bi “hı-mı” deyon
da! narasın gatliken gafam sarmayo
hafsalam almayo
(y)ıldızım barışmayo
geçinin gıçı ğibi döküyor-üğüdüyo
gayat gayafişi
bu m(uh)abbet nereden çıktı hinci
o omuzuma bi şaplak indiriyo
garabaş tingedek düşüyo
vallaha gulaklarını bi dikiyo
hanı kıskılayıvısam var ya!
hani benden bi işaret-mişaret alıvısa
derağap möda(ha)le edecek Irzaya,
ha nolcak köpekler “böcü” sanmışdır deyvirin
sürüyü ho yanna savışdırıvirin
alt tarafı zati huncucuk bişi(y),
bok oğlu bok..
garabaşın dişinin govu(ğu)na yetme(ye)cek enayi
bildiği yok
..
o daraklarda bezim olmayınşa mı
Kör Irza’nın keyik m(uh)abbeti
beni hiş mi hiş sarmadı
ırgalamadı
güçcüğüm değil de akranım filen olsa hadi
“-kak .iktir hurdan” dersin
“alıp da depesine bi endiresin
ay oğlan..” töbe töbee
hesabını soran olmaz emme
… bereket versin,
bizim taraflara do(ğ)ru bek gelmedi
o atdı savırdı,
yutmuş göründüm, …
emme cıdavı tiyatora etdiğimi; yutmadı,
“abdala malim olu(r)” hani
haralda manzarayı çakdı,
içimden geçenneri feyilledi ki
taha da dutunamadı,
dabannarı yağladığı gibi
seni(n)ki üsdünü silkelek gakınca barabar
sittiroldu ğetdi,
belki de alındı zahar,
sankı bek umurumda
“şeyimden aşşa Gasımpaşa”
dört sahat ben sennen ne gonuşcan
işim-gücüm yok da seni mi avıdacan
bişiy deği(l) uyukların da
sürü zıyana file ğirer
ondan sonura bobam aklına ğeleni der
bi de cereme çeker..
..