yangın yeri bir z’amandan geliyorum
kıyamet çığlıklarını herkesin duyduğu
ama saniyesinde kör, sağır, dilsiz olduğu
yıkık şehrin çocuklarının kanlı gömleklerini getirdim size
bu üç aylık
bu iki yaşında
bu yeni kundaklanmış
ağzında süt kokusuyla götürmüş melekler onu
bu çirkef savaşın elinden
yaşamak başka bahara da kalmamış minnacık bedenlerde
bir anne göğsünü siper etmiş yavrusuna
kaskatı kesilmiş cehennem ateşinin içinde
öyle savaş ki bu
masumların canıyla, kanıyla diyetini ödediği


annem kokulu mor menekşeler de ağlıyor pencere önünde
matem ayazına tutulmuş gözbebekleri yavru kedilerin
oysa ki sımsıcak süt verdim onlara dünden önce
bugün gurbete gelince şefkâtimle ısıtamadım minnak patilerini
savaş da onlar da ölüyor dedi baba kedi


...


derin derin iç çektim bir süre
oturduğum yerde öylece kalakalmışım saatlerce
ne kadar şiir yazılsa
ne kadar konuşulsa boş
lafla peynir gemisi yürümüyor
bunu herkes biliyor



bütün şiirler ağlıyor
kan yağmurunun perileriyle elele vermişler
mutlu şiirler yazmak için
rengârenk balonlar eşliğinde
önce çocukladan çalınan hayat dolu gülüşleri geri vermek lazım
eee o zaman ne duruyoruz
dünya dönmüyor mu yoksa !!!




nagihan