2
Yorum
21
Beğeni
0,0
Puan
603
Okunma
Bedenimde
Derin bir hüznün onulmaz ağırlığıyla
Patika bir yola düştüm
Issızlığını ruhuma sardım
...
Yüzümü çevirdim yorgun güneşe
Başını ve sonunu anımsamadığım, annemin duaları
Beni kolaçan eder gibi
Hatırımı sorar gibi
Lal dilime dolandı
Kavuşturdum gözkapaklarımı
Dehlizlerinde çırpınan ruhum
Yetimliğini
Sürgünlüğünü
Bir kez daha yaşadı
Serin bir yel değdi alnımın çizgilerine
Kuzgunların
Kargaların nezdinde
İçimi kemiren ne kadar kurt varsa
Işıldayan gölün kalbine döktüm
Artık hafifti adımlarım
Üşüyen parmaklarıma rağmen
Kızıla evrilmiş birkaç güz yaprağı
Biraz şilan topladım
Ve yine
Sanki bu dünyada
Pervasız bir zulüm yaşanmıyormuş gibi
Avuçlarımda bir umut taşır gibi
Sıcak zulama döndüm.
kuşburnu (kürtçe/zazaca)
H. Korkmaz, 16-18 Ekim 2023 Sthlm
Cevap Yaz