![]() YİNE GEL
Uğruna âlemlerin yaratıldığı insan
Seni anlatamaz ki hiçbir dil, hiç bir lisan Ne olursun ey Nebi yine bizimle olsan Parçalanan ümmeti bir araya toplasan... Garibiz şu dünyada, yabancıyız biz bize Dağıldık parçalandık, hasretiz özümüze Gel bir güneş gibi doğ, karanlık ömrümüze Uyanalım gafletten gelelim kendimize.... Karanlık ufkumuzda beklenen şafaksın sen Her gün yeniden doğdun,uyuyordum fakat ben. Öyle bir ümmet olduk, sünnetini terk eden Yine gel ne olursun şahlanalım yeniden... Yansın bu can ey Nebi, senin aşkınla yansın! Öyle yak ki gönlümü hiç bir zerre kalmasın. Yok olan koca ümmet yeniden tohumlansın Senden gelen bir nurla, bir yağmurla uyansın... Yine gel yeniden gel! toparla şu ümmeti, O pak ashabın gibi yaşayalım sünneti. Ne cehennem korkusu,ne istersin cenneti Demedin mi ey Nebi? "Ümmeti ahh ümmeti." Nuriye Akyol (Hicranî) Görsel alıntıdır |
o dahi pişmanlık duyar
bu kadar cehaleti kim kaldırabilir ki
güzel ahlak dini İslam ne halde