Öyle darbeler yedik ki,
"o yapmaz, o asla söylemez"
Diye bildiğimiz dostlardan.
Dermanını tabiplerin bilmediği dertlerin
Sebebini öğrendik hastalardan.
Doğruların öğretmenlik yapamadığı bir okulda, ders aldık hatalardan...
Unuttuk, gelişi güzel, fütûrsuzca harcadığımız hayatın kaynağı olan nefeslerin
Ömür haznesine sayılı konduğunu
Ve kaç defa çıkardık insanlığı
Diri diri gömüldüğü mezardan.

Vefânın, riyânın akrabası olduğunu
Güven duygusunun olmadığı gönüllerde
Sevgi çiçeğinin çok çabuk solduğunu
Küçük bir derede, kendi halinde yaşayan balıkların
Okyanusta boğulduğunu
Doğruluk kervanından ayrılanların
Düz yolda kaybolduğunu
Hayat sofrasında bulunan her nimetin İçine,
Acı da konduğunu
Yaşaya yaşaya öğrendik:
Hangi taşın altında,
HANGİ TÜR YILANIN BULUNDUĞUNU...

Nuriye Akyol

Görsel alıntıdır.