İyiyi kötüyü, eledim bir bir
Gidene eyvallah, kalana şükür.
Düşündüm de bulamadım dost kimdir?
Arada bir selâm salana şükür....

Dostlar birbirini arar, sorardı
Büyük olan sever, küçük sayardı
Hatır gönül çok eskilerde vardı
Yalandan yüzüme gülene şükür....

Doğruyu sandığa koyup, kapattık
Yalanı allayıp, pullayıp sattık
Müslüman görünüp, cin gibi çarptık
Elini yüzüne çalana şükür...

Kıymet verilmiyor bilgiye, yaşa
Yaşlıların değil artık baş köşe
O güzel değerler gitti peşpeşe
Verilen selâmı alana şükür...

Kim öle, kim kala neyime benim
Hürmet yüksekteki dayıma benim
Necâset kattılar suyuma benim
Giden gitti elde kalana şükür...

Evler saray gibi kimse sığmıyor
Sofralarda yok yok, karın doymuyor
Yeni nesil secdeye baş koymuyor
Bayramda camiye gelene şükür...

Maneviyâtımız can çekişmede
Edep hayâ tepetakla düşmede
Masumlar su bekler kuru çeşmede
Testisini sağlam bulana şükür...

Şu yalan dünyada, neyin savaşı
Bağrına basmıyor kardeş kardeşi
Üçe dörde düştü, İslâm’ın beşi
Cuma namazını kılana şükür...

Hicranî der, insanlığın zor işi
Ağır gelir, kişiye kendi başı
Hepimizin sonu bir mezar taşı
İmânla, Kur’ânla ölene şükür...

Nuriye Akyol

Görsel alıntıdır.