7
Yorum
16
Beğeni
0,0
Puan
483
Okunma

Nasıl bilmez halımı, derinden yandığımı
Od düşmüş şu kalbimi, nazlı yare açarken.
Aşk şarabı yakarken, hüzünle bandığımı
Boynu bükük gül gibi, zemheride içerken.
Karlı dağlar aşacak, mecalim hiç kalmadı
Deli gönül yol verdi, ama gözler salmadı
Yürekten taşanları, hiçbir alem almadı
Hançer soktum bağrıma, ben sevgiden kaçarken.
Zülüfleri dökülmüş, cemali hayal oldu
Ümitlerim gör bizar, hayallerim hep soldu
Ferhat’ın külüng sesi, çölde kumlara doldu
Beyhude çırpınışlar, ömrümüzden saçarken.
Sadık der ömür bitti, neyin derdindesin yar
Heybendeki olanlar, ahirete biraz kar
Yaşıyorken çok sevki, olmasın içinde har
Şu üç günlük dünyada, aha geldik göçerken.
Sadık KARADEMİR