İkiye bölünmüş bu mağdûb canım
Yarısı dur diyor, yarısı da sus
Kesseler de akmaz bir damla kanım
Kimi kezzap döker kimisi de tuz.

Yakıyor canımı gel git hallerin
Isıtmıyor neden artık ellerin
Günahı neydi o mazlum kulların
Kimi gaflet diyor kimisi de haz.

Sevdalar çıkar da ayyuka birden
Sürgün olunca can koptuğu yerden
Aşkın acısıyla inler derinden
Kimi ateş diyor kimisi de köz.

Darıldı sözlere lâl oldu dilim
Ecel tuzağıdır bu kavga zulüm
Adım adım gelip bulsa da ölüm
Kimi kelam diyor kimisi de söz.

Gecikmiş hiç çalmaz, vuslat sireni
Yüklenmiş gidiyor ömür treni
Virane ederde yıkar harami
Kimi yavaş diyor kimisi de hız.

Belli ki bitirmiş kırmış kalemi
Dönmez ki uğruna yaksam âlemi
Kader mi göz yaşı, yoksa çilemi
Kimi matem diyor kimiside yas.

İsmet Bozkurt (Dilsiz Kalem)

Mağdub = gazaba uğramış