“bi de biliyonuz mu beni sevindiren en mö(h)üm şey neyidi,
cığara denen o zehir zıkkım meredi işmeyodu besbelli
“çok şükür” dedim, “bin şükür” soluğu, teri, gül gibi
zatin oldum olası hiş bi-şiyi benzemez-idin ellerinkine
i(n)sanın deyen i(n)san, nası(l) zevdalanma(z) böylesine
.
de! bek ikrah kokarlardı önüşkü hortlayasıcaların hepiciği
yiğir yiğir, işmeden gedesicelerin alayı da tiyrekileridi
evel-evelden tiyreki gısmına ifrit olurun; bu öyle deği(l)..
aklımdan hiş çıkmazdı, Ismayılın burcu-burcu kokusu
kim bili(r) belki zevda dediklerinin duzu-büberi buyudu
.
“o” gözel Ismayıl’ın zevdası uğruna ömrümü tükettim
“Yalan Dünne gözüynen göreyin”, bi(r) sarılayın derdim
“başga hiş bişiycikler isdemen” deyelek dova ederdim
bi habarını alayın, bi ğöreyin, bi sarılayın var mı tahası
neye başga bişiler isdemedim ki, hay eşşe(ği)n eşşek gafası
.
demek ki doaları gabil ediyomuş, çok şükür, Gözel Irapbim
gabil olca(ğı)nı bilseydim hiş başga bişiler dileme(z) miydim
hiş değilise bi on sene eveli, gelseydin olmamı(ydı) ğözelim
hani beni(m)ki benden, onunku ondan getmeden, deseydim..!
bayram ederdim bayram, yeterdi ömürde bi bayram edeydim
.
bayram etdim, gene de bayram etdim.. etdim emme ne fayda
ossun, ossun varsın ben gene de murazıma erdim, en sonunda
çok şükür, bi deği(l) bin, yüzbin kere, hesapsız şükür Allahıma
“körün isdediği bi ğöz, Allah verdiği ikiğöz” demiş, eveli biri
ahir ömürde Ismayılı ğördüm, gavışdım say taha ne isderin ki
.
başgasının murazı ne bilmen ben hep bunu diledim Irapbimden
“-Ismayılımm seni bi kere göre(yi)n” dedim son nefesimi vermeden
doya doya bi sarılalım” derdim her dovam da amin demeden
sarıldım, işde sarıldım.. emme valla billa doyamaya doyamaya,
gı i(n)san nası(l) doyar zevdasına, i(n)san doyabilir mi Ismayılına
.
o ne düşünür, neyderdi, ne derdi bilmen de, ben can havliynen,
sanısın son nefesdeymişin gibi yalvardım, dutdum ellerinden
“sımsıkı” sarıl dedim, taha sıkı sarıl bana, kemiklerimi gır ulen”
senden yadiğerin ossun gömgök morarsın, gırılsın her yannarım,
gırılsın gaynamasın, yatalak galayın, yeterki sen gır Ismayılım..
.
kaş gişiye satıldım, kaş gocaya vardım, beni kaş gişiler ğaçırdı
emme hiş biri beni sarmadı, hiş birini senin gibi içim almadı
geldi-ğeşdi hiş biri de; ne çocuğunun ne de benim adımı anmadı
içimden gele-gele ben de hiş birini anmadım, hayalına sarılmadım
emme “sen sarıl, gucukla beni..” senin olayın bidenem Ismayılıım
gara zevdam, yavıklıım” “-ben ömrümce kendimi sana sakladım”