hemi de kime neyimiş noluyomuş!; bobam satarkana
“benin deyen, aklına ğelen” saşlarımdan dutup sürürkene
öğüne gelen, üş guruşu basıp, mal gibi satın alırkana
hankı döyüs bana gol-ganat gerdi; öğnnerine geşdi de
.
“etmen-getmen” “oda sizin canınızın bi parşası” nerde
“çoluk-çocu(ğu) var” dendi mi, “et dırnakdan ayrılı(r) mı”
hinci namısımdan hesap berceğimişiyin cümle aleme..
tarla mı isdediğime sürdürün, el keyfimin kahyası mı
.
neyise gene lafın birini goyup ötekine geşmeye(yi)n
gaşdım hemen ordan kesdirimden evin yolunu duttum,
ha ev toplancak deği(l), emme böğün bayramı ikimizin
yıllardır günner-gecelerdir düşlediklerimi unutdum..
.
garazevdalar bile içimde çitirim ğibi çiçeğ aşma(z) mı
her gün ora bura keydiğim fisdannarı dolafa basaladım
Ismayıl geleli beri; keyindim urbalarımın en yakışanını
şennendim ki gapıdan girivicek gibi Ismayıl.. Ismayılıımm