DELİ SAZAK

Ne aynalar vefalı, ne sevgili ne evlat
Bazen ilaç bazen de zehir kesermiş zaman
Sevgi dolu bir kalbe şek olursa musallat
Deli bir sazak gibi hırçın esermiş zaman

Gençlikte coşkun nehir, yaşlılıkta kuru çay
Başı boş yılkı gibi terk edilir deli tay
Hüznün gölgesi düşse geçmez olur hafta ay
Dert içeri girince sanki asırmış zaman

Hani nerede kıymet , nerede ahde vefa
Gençlikteymiş meğerse saltanat ile sefa
Keseye kâr kalırmış çekilen onca cefa
Nankör olursa yıllar, çile kusarmış zaman

Ayrrılık hançerinin ucu paslı demirden
Hep hicran dökülürmüş takvim takvim ömürden
Nasıl huzur beklenir kırılmış bir gönülden
Umutlar tükenince kalbe nasırmış zaman

Aşk dalgalı bir deniz, huzur sakin bir liman
Acı tatlı geçermiş hayat denilen roman
İhanet kurşunuyla çökünce kalbe duman
Sevda yara alırmış, aşka küsermiş zaman

Gün olur kabuk bağlar kapanmaz denen yara
Her gece sabah olur kapılma ahu zara
Bu dert bitmez deyip de düşünme kara kara
Tepeleyip geçtiğin eski hasırmış zaman

Nurgül KAYNAR YÜCE/ K. MARAŞ