renksizlere rengarenk bir ses ol
Vurdumduymaz kanatlarınla
Bir ışık ol
Nabzı tükenmiş soluklarınla
Mavi bir denizde uzun sıçrayışlarıyla
Şemsinde bir k’ağıt sererek
Kokuşmuş şişelerin arasına bir intihar şiiri diziyoruz

gül kokulu bir mevsim kalmadı bu şehirde
Santim santim uzanan diyarlardan kovsunlar beni
Neresi kılınç vuruyor beni
Bilmiyorum
Sela/m verecek yalnızlık dahi gölgeyken
Kişneyen diliyle gözü kalbine eşdeğer
Saatin paslı yelkovanında
Akrep kalmaktır yüreğim
Selvidir bir kibriti bedenime tutuştururcasına
Akıp yakmak için bir tövbeye uyanık
Sonsuz düşünerek
Huzurla bir mekanı lâ iken
Gitmek için ufku sönmüşken
Vicdanı kangren sözcüklere
Götürüsü dört rekat kalıp ile
Nazrı ilahtır
Sonu bana verene
Nabzı yok olmuş sabahtadır işlediğim
Kurşun kurşun üstüne
Mavilerin gökyüzüne...
Ne oldu
Nasıl oldu diye sormadan kendime
Bir iğnedir
İp/ince...

Kıta duruyorum
Bir göz boyalı bağır bağır yanıkken türkümüz
Mirhiban çalsın kapımda artık
Gözümde bir selah ki
Felahı olmayan bir akşam için..

Gezgin imgeler ..