2
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
663
Okunma
ARYADA ADIN
Meyhanede okunan her arya,
buzul bir yangın sanki;
kulaklarımda meczup bir tını.
Her dalyada anarak adını,
yudumluyorum zehir zıkkım sensizliği.
Belki de unutmak istiyorum zul gelen yokluğunu.
Ola ki aryada adın geçse,
yokluğuna dair küçücük bir nüans dahi
tetikliyor enseme ölümün soğuk nefesini.
Ve ben kendimden geçercesine,
yudumluyorum zehir zıkkım sensizliği.
Kahretsin,
ne oldu şimdi?
Okunan aryada bu zılgıt niye?
Yokluğuna mı okunur sala?
Söyle,
dualar edeyim dünya devinmesin,
sana gelecek bana gelsin.
Tez ola yokluğuna makberim kazılsın.
Sen yoksan yanımda,
bu dünya mahşer değil mi?
Maruzatım budur;
bu yüzden zehir zıkkım içerim.
Efkan ÖTGÜN
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz