![]() DÜNDEN ESNTİLER VAR GÜNE
Sıradan saydığımız bir anın bilinmeyen öznesi
Kim olduğu değildi mesele, o da dünlerden Yürüyüşü, bakışı ve dilden dökülen sözleri Barındırır yansıyanı bize ta ötelerden. Ne çıkar huy candan, ne alışkanlık yiter İnsanlar teamülen güne ve sonrasına gider. İyisi de vardır bu duruşun absürt olanı da elbet Geçmişten gelenler var ya bugülere namzet. Kimlerdir ki o öykünülen, bakın bir mazisine Duruşu, sözü, tavrıyla esenliktir zemine Bir başkasıysa titretir yeri, çınlatır kulağı Yiğitlik mi desek buna bilmem kibarlık ötesi mi Esen her ne varsa bize, kökü geçmişte. Milletler de böyle değil mi, bir duruşu var Kolay ise bir değiştir örfleri, ananeyi Kişiler de farklı değil kurgu geçmişten Sağlam geldi ise güne, bilene bu bile kâr. Hoyratlıkla yetişmişse, sevgiden de yoksun İyi bilinmeli ki dostlar bu zat, olur zor insan Ne yola gelir duruş görürsün onda, ne anlayışı Maneviyat hak getire, bulaşma ha öylesine İster savaş istersen kaç, Allah korusun! İnsanlığın ayarı da kuşkusuz o yaşlardandı Kritik eşiği geçemeyen de, insan sanıldı Çok büyük işler başarsa kişi, ne anlamı var Kibri ve kabalığıyla onlar bardağı taşırdı. Başarı değil tek kıstas, insan olmada Mevzuya bir yönden bakandır o, sakat bir kafa Paylaşmak, sevmek, değer üretmek Daha önemlisi ise bence kendini bilmek. Yetişirken şu çocuklar pofpoflamayın Hatalarını da söyleyin fakat utandırmayın Neden ve niçinleriyle rehber, metador olun Bu şekide yaşarsa dün, güne ne mutlu Ve bilinki insanlık biteviye hırsıyla arar dururdu Yenince beşer nefsini, elbet bulacaktır huzuru. Oğuzhan KÜLTE |