Öldükten sonra yaşamak isterseniz, kalıcı bir eser bırakınız. hz.ali
fransız
fransız

hanımeli

Yorum

hanımeli

1

Yorum

13

Beğeni

0,0

Puan

748

Okunma

hanımeli











mevsim bahardı

kuşlar
kelebekler
bilumum çiçekler
sanki sev sev diye dürtüklüyordu adamı

sanırım kadını da aynı şekilde

ha adam ben oluyorum burada
kadın sen, hikayede


ikimiz de acemi sayılırdık
hani neremizle seveceğimizi bilemeyecek kadar

ve sen menzilime girdiğinde;

trene bakan öküz gibi hissediyordum kendimi lakin
sen geçerken sahilden" demeliydim

bilemedim,

geçtin gittin
bakakaldım ardından


el ele iki aşık gördüm
durun dedim
durdular


anlattım olan biteni
biri akıl verirken
öbürü fikri verdi


neyse fikrin senin olsun dedim kıza
aklına bir şey gelmesin
zarardan başka oğlana


onlar bunları düşünürken
şunlara bak dedi biri


meğer eteği tutuşmuş
fikri yontarken zilli

derken sen geçiyorsun sahilde

mevsim bahar hala
ama ellerin hanım eli..




Paylaş:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Hanımeli Şiirine Yorum Yap
Okuduğunuz Hanımeli şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
hanımeli şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Believe-TülA(y)slan
Believe-TülA(y)slan, @believe-t-layslan
6.3.2023 01:13:58

Babil'in
asma bahçelerinin düşlerinden kıvrılıp çıkmıştı zeyneb'in kalbi
yıllarca sus göğünde yakmıştı kalbinin çocuksu hıçkırıklarını
yokluğu tertemiz boyayıp bırakmıştı kalbini.
yokluk, sarmaşık gülleriyle anne kucağının kirpikleriydi.
kirpiklerinden
kimse giremesin diye saçlarından bin basamaklı hapishane inşa etmişti
inşa ettiği yerde zeyneb'i sonsuz uykuya yatırdı.
ara ara uykuda ki kalbine gider af diler çıkardı.
çıktığında kalbinin iç çekişi kendisiyle beraber salınırdı uzak iklimlerde ki
kayıp çocukluğuna.
düşleri de vurulmuştu
gidip geldiği a z z e n i n cümle içlerinde.



kalp çekişiyle
uykusunu her uyutamadığında
geceyi sabaha bırakan melekleriyle
gün aşırı mucize tohumlarını göğün eteğine eker
hiçliğin kucağında çocuksu düşlerini toplardı bin bir gece
dualarıyla.
orası a z z e 'n i n makamıydı.




elinde bulutlardan oluşmuş şekerlerle gözleri güneşi öptüğünde
ağaçlar balık açtığında, okyanuslar kuş açtığında
avuçları hanım eli
yanaklarının allı kuşları, azze'nin kalbine
d ö n ü ş t ü




z e y n e b i n
a z z e si gerçekti
kalbini bırakıp çıktı






böyle böyle bi sürü bi sürü
...
..
.


gün gül olsun























-Belıeve- tarafından 3/6/2023 1:09:24 AM zamanında düzenlenmiştir.

-Belıeve- tarafından 3/6/2023 1:12:32 AM zamanında düzenlenmiştir.
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
ÜYELİK GİRİŞİ

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL