Bir güldün, yüzüme İstanbul yağdı
Beni bir belaya saldın nihayet
Gülüşün bir orman, bir yeşil dağdı
Kalan aklımı da aldın nihayet

Bahar yalınayak koştu bir anda
Kurumuş dereler coştu bir anda
Çiçekler bir yanda, kuşlar bir yanda...
Kışın fikrini de çeldin nihayet

Serçeler dallarda ötüşüyordu
Rüzgâr saçlarınla öpüşüyordu
Gökten nazlı üç elma düşüyordu
Kafesten kalbimi çaldın nihayet

Daha dün küçücük bir ihtimaldin
Oysa şimdi büyük bir ihtilaldin!
Ekmek kadar ve su kadar helaldin
Yıktın duvarları geldin nihayet

Sökük bir kilimdim dokumacıda
Yorumsuz bir faldım kör bir falcıda
Antik bir acıydım antikacıda
Kaybolan umudu buldun nihayet

Bakışlarında soylu bir giz vardı
Eski muhkem sevdalardan iz vardı
Dudağında tuzlu bir deniz vardı
Talihim! Kapımı çaldın nihayet

Bir türkünün en yürekli sözüydün
Kundaktaki sabi’nin saf yüzüydün
Bol güneşli bir mavi gökyüzüydün
Beynime çakıldın kaldın nihayet

Seni gördüm, sanki dünyayı gördüm
Ellerini öptüm, yüzüme sürdüm
Ellerinde mutlu bir ömür sürdüm
Kanım oldun, canım oldun nihayet
Kök saldın kalbime, doldun nihayet

S.U.

Serkan Uçar

30.01.2023

#5