İyi huylu zamanlar yaşıyorum seninle
İçimdeki deryadan taşıyorum yeminle!

İnsan hiç boğazına kadar aşka batar mı?
Kalp dediğin durmadan, hiç durmadan atar mı?

Serinkanlı bir sevda, umudumdan tutuyor
Beni mesut günlerin dizinde uyutuyor

Artık hiçbir mevsime ne kırgınım, ne dargın
Ruhum ruhuna vurgun, kalbim kalbine sürgün

Ben bu kadar bahtiyar olmadım senden önce
Her sözün ipek gibi, her cümlen safir, ince

Uğramak mümkün olsa, yeniden şu dünyaya
Minnet etmem güneşe ve boyun eğmem aya

Arayıp köşe bucak, kalbim seni bulacak
Sana aşık olacak, yine senin kalacak

Belki anlamıyorum coğrafyadan, ilimden,
Tıp’tan, anatomiden, felsefeden, bilimden...

Hangi çiçek hoşlanır bilirim, sevgilimden
Adının hiç bir harfi düşmüyor hiç dilimden

Yüzünü sokak sokak, cadde cadde bilirim
Sesin damla eksilse, bir deniz eksilirim

Rengarenk, çiçek çiçek, gözlerinin avlusu
Gözlerin, devrim kokan bir Ülke’nin Ulus’u

Ah ne büyük zenginlik, nefes almak derinden
Dünyayı seyre dalmak o kara gözlerinden

Hep seni sayıklamak, bıkmadan hece hece
Gülüşüne sarılmak günlerce, gecelerce

Sesinde büyüsünler ah, tarlalar, çayırlar
Baksana nasıl mutlu kırlar, dağlar, bayırlar...

İyi kalpli zamanlar yaşıyorum seninle
Kalbinin elinden tut, sen de kalbimi dinle
İçimdeki sevdadan taşıyorum yeminle!

01.04.2026

S.U.

Serkan Uçar