Ben bir kırlangıcım
Sen benim, bir sıcak iklimden bir başka sıcak iklime göçümsün
...
...
Bütün kuşlar ezbere biliyor seni
Çiçekler de
Taş da
Ataş da...

Öyle kimsesizdimki senden önce
Ve öyle çok çoğaldım senden sonra
Seninle
Bilemezsin!

Uğruna mahalleyi de yakardım
Ama orada çocuklar bilye oynar
Top oynar,
Çamurda yuvarlanır...
Orada çiçekler açar kaldırımlarda
Kuşlar konar pencere önlerine
Orada umut büyür...
Kıyamam
Ama senin için mumlar yakarım karanlık dünyamızda
Loş oluruz
Hoş oluruz
İkimiz bir aşk oluruz...

Gülemiyor hiçbir gül senin güldüğün kadar,
Güneş ısıtmıyor içimi sevgin kadar
Bakmıyor hiçbir anne evladının gözlerine,
Senin gözlerime baktığın kadar,
Bahtiyarım sevgilim hiç olmadığım kadar

Beni bir çoban çeşmesinde yıka bu gece,
Tatlı gülüşünün kıyılarına götür
Sarıl, bir sarmaşığın ağaca sarıldığı gibi
Bu kor hasretimi bitir...

Sana bin can borcum var
Yaşıyorsam, içime çekerek kokusunu toprağın
Ekmeğin ve suyun tadını alarak yaşıyorsam
Gül dağıtıyorsa yüzüm çocuklara
Ve annem endişe içinde değilse artık
Senin sayende
Sana her nefes teşekkür ederim

Benim yürekli türküm
Tutkulu şiirim
Sen hiç susma!
Dünya sussun isterse
Sen susma...
Susarsan;
Bir bilinmeze iltica ederiz,
Kırılır, yoruluruz
Sınır ihlâllerinde vuruluruz

Seninle ebediyen
Umut ikliminde
Bir papatyanın nefesinde
Bir çocuk sesinde
Bir Turnanın gökyüzünde
Aşkla yaşayalım
Aşkım!...

22.04.2026

S.U.

Serkan Uçar