Bu şiirim benim gibi geçmişe gömülenlere gelsin huzurlu akşamlar
Elimde değil işte
yüreğim bir uzun hava, gazelinde
Sabrım uçurumda asılı kaldı şimdi
İnfazlara ayarlı saatler dar ağacında
Kıyılarım fırtına alabora yaklaşma dur
Dokunsalar ağlayacağım
Kahrolsun unutmayı hatırlasam unutsam unutsam
Hatırlamasam geçmişle yaşamasam
Ne vardı bende mutlu olsam
Utanmaz rüzgarlar iklimlere yazda kışta inat
Üşütür soğuk çok soğuk
Ne vardı azda olsa yüreğimle ısınsam
Nerede öksüz çocukluğum nerede
Acıda olsa keşke çocuk olsam
Yine yine
Elleri dizlerim üzerinde kan içinde kalsam
Geceleri başımı yastığa koyunca hemen uyusam
Büyüdükte ne oldu
Şimdi ölüyor insan
İçimi dökmüştüm bilip bilmeyene
Olurda yarama derman olur diye
Meğer etraf Körler sağırlar içinde
Onlar anlattı ben dinledim
Dert üstüne dert bindi bedenime
Şimdi hangi cümle hangi kelime
İyi gelirki bu yüreğe
Şimdi sustum
Yine anılar kan revan içinde parçalandım
Kabuk değiştirmiş bu beden çehre
ağlamışlık, kanamışlık yüreğimde gozlerimde
Ahhhh içim avare avare
Görülmüyor acılar bilinmiyor işte
Oysa sesim ıssız caddelerde
Kuytu köşelerde
Kimseye konuşmaz oldu dillerim
Yoruldu umutlarım titrer sesim
Durup durup nedensizce dolan gözlerim
Sırtım göğsümde bıçak yarası içinde
Ruhum girdap dönüp durdukca saplanan sözler içimde
Olmaz olası maskelerim maskelerim yalandan gülüşlerim
İçten bir ah haykırsam gazel gibi uzun hava
Sığamadım sığamadım işte ben bu koca dünyaya
Ben bu dünyaya ait degilim işte 27/01/2023
Türkan Çakir Aksu Gülhatun