Felek vurdu, karaları bağladım, Gözyaşımı ciğerime dağladım. Irmak oldum, kendi içim çağladım, Sel oldum da bir tek derya bulmadım. ⚘────────❈────────⚘ Viran oldu gönül, baykuşlar tünedi, Felek her çileyi bende denedi. Yıllardır bekledim, dert eksilmedi, Ömrümü tüketen bir sızı buldum. ⚘────────❈────────⚘ Yüküm ağır geldi, dizim büküldü, Dert elinden gönlümün bağı söküldü. Dalım tomurcukken kırağı döküldü, Gazel olup çökmüş harabı buldum. ⚘────────❈────────⚘ Bir gün güldüyse şu bahtı karam, Ertesi gün azdı sinemdeki yaram. Gülmeyi bu gönle gördüler haram, Gözyaşı selinde matemi buldum. ⚘────────❈────────⚘ Sermayem tükendi, kaldım arada, Tabip merhem sürmez derin yarada. Çok dolandım şu fâni dünyada, Çaresiz dertlere müptela buldum. ⚘────────❈────────⚘ Açtığım kapılar kapandı yüze, Baharım çekildi, dayandı güze. Sırrımı vermedim ne çoğa ne aza, Kendi kendimle dertleşir buldum. ⚘────────❈────────⚘ Elden ne gelirmiş yazıya karşı, İniltim kapladı gök ile arşı. Dolandım durdum da cihanı, çarşı, Gönül pazarında ziyanı buldum. ⚘────────❈────────⚘ Sözüm geçmez oldu kendi özüme, Sürme diye toz konuldu gözüme. Sırrımı açmadım öz kardeşime, Nihayet sonunda belamı buldum. ⚘────────❈────────⚘ Gül Hatun der ki tükendi derman, Mızrap tele vurdu, yazıldı ferman. Lütfun sandım, meğer çileymiş aman, Kapanmaz bir gönül yarası buldum. ⚘────────❈────────⚘ Ömür kervanı da geldi geçiyor, Ecel şerbetini tek tek içiyor. Ruhum bu dünyadan kanat açıyor, Sonunda bir garip mezarı buldum. ❦══════════❦ ✍️ Gül Hatun – Ruhumdan Şiirler
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şair: Gül Hatun Şiir: Belamı Buldum Değerlendirildiği Salon: Derdine Derman Ararken Derdin Toptancısını Bulanlar Salonu
Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi bu defa salona elinde kalın bir dosyayla girdi. Dosyanın kapağında GÜL HATUN – HASAR TESPİT RAPORU yazıyordu. Kafası patlak, fikri şaplak sakinlerden biri dosyayı açmaya kalkınca Efendi eline vurdu: Dokunma! İlk kıtada felek vurmuş, gözyaşı ciğerde dağlanmış, insan ırmağa dönüşmüş, ardından sel olmuş ama deryayı yine bulamamış. İkinci kıtada gönül virane, baykuşlar yerleşmiş. Üçüncü kıtada diz bükülmüş, gönül bağı sökülmüş, tomurcuğu kırağı vurmuş. Daha şiirin üçte birindeyiz; eksper şimdiden pert raporu verdi!
Âşık Vebali Köşesi’nden Hacı Bekir ilk kıtadaki Irmak oldum, kendi içim çağladım / Sel oldum da bir tek derya bulmadım dizelerine takıldı. Hemen DSİ'ye haber verdi: Efendim, ortada ırmak var, sel var ama derya yok! Görevli haritayı açtı, baktı, bulamadı. Kalburabastî Efendi meseleyi çözdü: Aramayın kardeşim; bu su havzası değil, dert havzası! Hacı Bekir yine de itiraz etti: Bu kadar gözyaşıyla derya oluşmadıysa kaçak kullanım vardır. Efendi telefonu elinden aldı: Gül Hatun'un acısını su sayacına bağlamayın!
Mehmet Ali Zengin – Nedim Ali Köşesi’nden kafası patlak, fikri şaplak bir sakin Viran oldu gönül, baykuşlar tünedi dizesini görünce belediyenin Yapı Kontrol Müdürlüğünü çağırdı. Ekip geldi: Bina kaç yıllık? Bilinmiyor. Hasar sebebi? Felek. İçeride oturan? Baykuşlar. Ruhsat? Yok. Görevli kararını verdi: Gönül ağır hasarlı; tahliye edilecek. Kalburabastî Efendi itiraz etti: Baykuşları çıkarabilirsiniz ama Gül Hatun'u çıkaramazsınız; tapu onun üzerine! Görevli sordu: Tadilat yapılabilir mi? Efendi şiirin dokuzuncu kıtasını gösterdi: Kapanmaz bir gönül yarası diyor. Ekip çantasını topladı: Bizim ustalık buraya kadar!
Âşık Hüseyin Topal Köşesi’nden bir sakin Sermayem tükendi, kaldım arada dizesinde şiiri mali müşavire götürdü. Gelir? Yok. Gider? Dert. Aktifler? Gözyaşı. Pasifler? Felek. Geçmiş yıl zararı? Ömür boyu! Mali müşavir başını kaldırdı: Bu gönül iflas etmiş. Kalburabastî Efendi Çok dolandım şu fâni dünyada dizesini gösterdi: Yeniden yapılandırma? Müşavir başını salladı: Tabip bile merhem sürmüyorsa biz vergi affıyla bunu kurtaramayız!
Ozan Kul Köşker Köşesi’nden Hürü Nine, Açtığım kapılar kapandı yüze bölümünde meseleyi çilingire havale etti. Çilingir geldi, birinci kapıyı denedi: kapalı. İkinci: kapalı. Üçüncü: yine kapalı. Hürü Nine kızdı: Aç şunları! Adam çaresiz kaldı: Anahtar içeriden vurulmuş. Kalburabastî Efendi araya girdi: Zaten devamında Kendi kendimle dertleşir buldum diyor. Hürü Nine başını salladı: İnsan kendi kendisiyle dertleşmeye başladıysa çilingir değil, iyi bir dost lazım. Efendi ilk defa Hürü Nine'nin tutanağına düzeltme yapmadan imza attı.
Derken Gönül pazarında ziyanı buldum dizesi geldi. RUSAMER Ticaret Müdürlüğü derhâl denetim başlattı. Gül Hatun pazara ne götürmüş? Gönül. Ne almak istemiş? Vefa, huzur, biraz da sevda. Eve neyle dönmüş? Ziyanla! Kafası patlak, fikri şaplak sakinlerden biri Tüketici Hakem Heyetine başvuralım dedi. Kalburabastî Efendi dosyayı kapattı: Fiş var mı? Yok. Fatura? Yok. Garanti belgesi? Yok. Satıcı kim? Felek! Efendi kararını verdi: Feleğin zaten vergi levhasını yıllardır bulamıyoruz!
Sekizinci kıtada nihayet şiirin adı ortaya çıktı:
Nihayet sonunda belamı buldum.
RUSAMER Arama Kurtarma Ekibi sevindi. Üç saattir herkes bir şey arıyordu; hiç olmazsa biri bulunmuştu! Kalburabastî Efendi hemen ekibi durdurdu: Sevinmeyin! İnsan normalde kaybettiğini bulunca mutlu olur. Gül Hatun araya araya belasını bulmuş! Arkadan biri sordu: Teslim edelim mi? Efendi bağırdı: Hayır! Bulunduğu yerde bırakın; sahibi gelip almazsa da belediyeye teslim edin!
Son kıtada işin rengi değişti. Ömür kervanı geçiyor, ecel şerbeti anılıyor, ruhun dünyadan kanat açması ve garip mezar imgesi geliyor. Kalburabastî Efendi burada mizah defterini kapattı. Çünkü şiirin bu noktası artık günlük dertten fanilik düşüncesine geçiyor.
Gül Hatun'un şiirinin temel gücü, baştan sona sürdürülen dert ve yıkım imgeleminde. Irmak, sel, virane, baykuş, kırağı, gazel, yara, güz, pazar, mızrap, ferman ve kervan aynı karanlık duygu iklimine hizmet ediyor. Özellikle Gönül pazarında ziyanı buldum ve Lütfun sandım, meğer çileymiş söyleyişleri şiirin güçlü yerlerinden. Başlıktaki Belamı Buldum ifadesinin sekizinci kıtaya kadar geciktirilmesi de şiire küçük bir dramatik bekleyiş kazandırıyor.
Bununla beraber on kıta boyunca acının sürekli yükselmesi, yer yer aynı duygunun farklı imgelerle yeniden söylenmesine yol açıyor. Birkaç kıta sıkılaştırılırsa belamı buldum dizesinin vurucu etkisi daha da artabilir. Ayrıca son kıtanın ölüm ve mezar imgesi önceki dokuz kıtadan daha ağır bir kapı açıyor; bu bilinçli tercihse şiiri yalnız aşk acısından çıkarıp ömrün faniliğine taşıyor.
RUSAMER nihai hasar raporunu hazırladı:
Felek vurmuş. Gönül viran olmuş. Baykuş yerleşmiş. Kırağı tomurcuğu vurmuş. Baht kararmış. Sermaye tükenmiş. Tabip çekilmiş. Kapılar kapanmış. Gönül pazarında zarar edilmiş. Derman bitmiş.
Sonunda da bela bulunmuş!
Kafası patlak, fikri şaplak sakinimiz heyecanla sordu:
Efendim, bari bulduğumuza sevinecek miyiz?
Kalburabastî Efendi gözlüğünü çıkardı:
Evladım, insanın kayıp eşya bürosuna gidip belasını teslim alması ilk defa RUSAMER kayıtlarına geçti.
Sonra Gül Hatun'un dosyasına büyük harflerle yazdı:
BELA BULUNMUŞTUR. SAHİBİNE TESLİM EDİLMESİ UYGUN GÖRÜLMEMİŞTİR.
Özün sözü budur. Vesselam.
Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR Nam-ı Diğer Delibal
Her zaman olduğu gibi, güzeldi eser Biz de okuyor ve kutluyoruz yürekten, yalansız ve riyasız Nice güzel şiirlere, yelken açman dileklerimle Şiirle kal, sevgiyle kal, hoşça kal
Mısraların arasında saklı olan duygu, okurun yüreğine usulca dokunuyor gibi. Benim için her satır, zamana karşı yazılmış ince bir hatıra mektubu gibi duruyor. Ben severek okudum. İçindeki ilham ölmesin…
insanın ömrü boyunca çektiği hüzün, yalnızlık ve ağır çileler karşısında dünyevi huzuru bulamayışını kabullenmesi ve hayatın sonundaki mutlak yalnızlığıdır.kalemin daim olsun inşallah
Kıymetli Gül Hatun Hanım, Her dizesinde yaşanmış bir acının izi var. Hüzünle yoğrulmuş ama samimiyetini hiç kaybetmeyen, gönülden gönüle dokunan çok güzel bir şiir. Kalemin daim olsun.
Gül Hatun’un kalemine sağlık; ömrün çilesini, kaderin ağırlığını ve yalnızlığı ozanlık geleneğinin o derin sitemiyle dile getiren, sitemkâr ve duygu yüklü bir şiir olmuş.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Ne paylaşacaksınız?
Şiir, yazı, kitap ya da ileti için hızlıca ilgili alana geçin.
Şiirin sahibi
Cevap Yaz
