Ben eşşeğim Hoca Nasılettin,
yol bitti, haydi sırtımdan in,
şimdi yitirdiğin fırsatlara bakarak,
bundan sonrası yalın-ayak.

Ahırdan ne kadar anırsamda,
ahali yalnız inanıyor sana;
İnsende,
yok olup bitsende
insanlar anlayana dek
anırıp-bağıracağım.
Eşşekliktir huyum,
öcümü alacağım,
ben buyum!

Bu düzen gidecek,
yeni düzen geldiğinde
zannetme ki çilem bitecek!
Ben bu eşşekliğimle
yeni bir semer sahibi bulacağım,
anırıp-direnip yine yola koyulacağım.

Biliyorum ben eşşek olduktan sonra
hergele’n semer vuracak bana.
Ama kurtaramıyacak seni inan;
Rüşvet, suikast, kiralık katillerler falan.
İspatlayacak yalanları,
senden arta kalanları;
Çekip-gizlenen kaset ve fotoğraflar,
noterden tastikli ispatlı itiraflar;

„Birinin suyu kaynıyor()
fokur-da-fokur,
cemaati üçe bölünüyor
çatır-da-çatır,
"Ben gidersem terör gelir!" diye
korku-da-yapır,
pahalılık çıkmış zirveye
şakır-da-şıkır.

Hoca bu hazır sözlü
haşır-da-höşür,
son kuruşumda gözü
çıtır-da-kıtır,
kendine uçak-saray-villa
yapır-mı-yapır,
ailesine para, halka akıl
satır-mı-satır,
partilisi zenginken halkı
fakir-mi-fakir,
birileri uykuda
yatır-da-bakır.

Kara Zurna salladın yine
püfür-de-püfür,
"Hoca Nasılettin" diye
kötü ve küfür,
tanımıyorsun yine
itibar-hatır,
şiir bitti burada
Allah’a şükür!“