4
Yorum
21
Beğeni
0,0
Puan
941
Okunma

......
kolları bağlanmış bir dilek ağacının
göğüslerindeki süt sızısıyım ben...
gün emzirir
dinsin diye
yorgun saatlerin çığlıkları içinde
milyon kez düşer, savrulur , umut muştuları
gel gitlerin kucağından
uykulu ölümlere teslim edilmiş gecelerden
arda kalan
her gün doğumunda yeniden
can üflenir ağrılarına ...
direnmek, çizgisi derin bir kasvetin yolunda
usul usul yürürken hayat
ve sevmek
hep sevmek
iksiri meçhul çaresizliğin
koynundaki
bir papatyayı yalnız kendi soluğunda...
YILDIZ
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.