3
Yorum
15
Beğeni
5,0
Puan
594
Okunma
Üşümüş, kırağını çıkarmış ayaklarından,
Avucuna koymuş,
Bir tutam yalnızlık alıp tütsülenmiş,
Sabahlamış dolunayın çanağında...
Sessizliğin ellerini yakalayıp ikna etmiş,
Sırtı kumda,
Avuçları göğe bakıyor...
Dudaklarından dökülmüş
Birkaç kelime sessizlik;
Boğulmuş o son dileğinde...
Ne demişti sessizlik,
İşitmesi mümkün mü,
denizin içinde uçurum olanın?
5.0
100% (7)