Tutuşur ıslak alevler gibi
Yıldızların terime bulanan şavkı
Alnımda ılık bir rüzgar esintisi
Ölen yağmur sesleriyle dolu
Uzun bir sessizlik var boşlukta
Toprak bir kasede ışık topluyorum
Bulutların kesik yapraklarından
Çalı çırpıyla yamıyor kuşlar
Göğsümdeki derin çatlakları
Düşlerim salınır terli atların yelesinde
Hasretin uzun tırnaklarıyla ruhumu kanatıyorum
Akıyor kanım mavi ve yeşil

Ayın gri kokusunda gözlerim tutulur
Kayalıklardaki kanadı kırık kuşun
Çeker göz kapaklarını ecel uykusu
Yosun tutmuş çobanların su testisi
Kurt’un damarlarında kan uğultusu
Ve yürek çarpıntıları gelir
Dağların çığ altında kalmış yollarından
Çürütmek isterdim karları türkü söyleyerek
Kırılmasaydı sözcükler
Dişlerimin arasında

Saçlarımdaki ayıklanmamış dikenler
Batıyor rüzgarın sesine
Yalancı bir Morpheos dolaşır
Karanlığın göz kapaklarında
Gölgeler yüzüyor nehirlerde çırılçıplak
Gecenin kadife fistanını yırtıyor eşkiyalar
Eteğindeki terk edilmiş cesetleri
Eğilip topluyor uçurumlar
Ve içimde tutuşur kan alevleri
Yine yeşile çalıyor gece
Ayrılık saklar sanki şafağında
Ya da bir kavuşma yazgısıdır ölüme
Korkmuyorum
Beni böylesi her türlü beladan
Gözlerindeki dua’dır koruyan

Ağlama sakın
Yüreğim dayanmaz