İNFAZ

Bütün kapıları kapat, söndür ışıkları
Uzasın gölgeler boyu mesafeler
Yıldızlar düşsün, bırak!
Bana yazılsın bütün günahlar
Mansur’un yerine beni yak
Beni ger çarmıha
Hiç bilinmese de Hikâyemiz
Isa kadar uzun sürsün namımız

Solgun bir başkent hatırasıdır gözlerin
Ve bende kalmıştır zamana inat
Her sabah çiy bana yağar
Bana düşer kırağı
Kaç yarama ilaç gülüşün
Kaç zamanım sana muhtaç
Gemilerin yerine alıp gitmiştir seni uçaklar
Okyanuslar büyütmüştür kirpikler

Kır kalemi kes kör bıçakla hasreti
Tamtamlar eşliğinde kızıl dumanlar
Müebbede müddetlidir diye yaz esareti
Sevincimi büyütsün acılar ki
Yasaklanmış idamlar
Göğüm de isyanı unutmuş bir kaç bulut
Bir türkü tutturmuş geceye
Saçlarından köprü kurmuş beline
Yine yokluğunu dolamıştır diline

Yasakla güneşi bütün ışıkları kapat
Ne yaparsan yap
Kabulüm amma
Ya yüreğim
Ya yüreğin neden böyle ikircikli?
Niçin böyle kuşça tedirgin
Neden derin bu yara
Kim ölmüş ki bırak!
Bir karara varmasaydı
Direnir miydi aşk böyle belirgin...