benim annem çok çalışıyo abla
kızgın topraklarda çapa kazıyo
temmuzlarda orak biçiyo
bu yüzden elleri nasırlı
tırnakları topraklı

benim annem çok çalışıyo abla
inek sağıyo bok atıyo
teknede hamur karıyo
bu yüzden elleri süt kokuyo
ekmek kokuyo

benim annem çok çalışıyo abla
ama çok yoruluyo
yatsa uyuyamıyo kalksa dinlenemiyo
beli kambur, dizleri sızlıyo
oof of diyo da gene kalkıp gidiyo

türkü söylemiyo horon tepmiyo
benim annem garip abla
yüzü hiç gülmüyo


parmakların nasırsız tırnakların topraksız senin
ellerin yumuşacık
giysilerin allı mavili yeşilli
pabuçların yüksek ökçeli
benim annem yamalı şalvarlı, yırtık fistanlı
ayakları çorapsız, sırtı hırkasız
çok şeyi yok belki ama zengin yürekli
sevgisi tonlarca
onu çok seviyom abla


"Boyun bükmesem, garipleşmesem. Baş kaldırsam Tirana, dikleşsem. Türkü söylesem, horon tepsem. Yazgıyı değiştirdim desem; annem sevinmez mi abla!"


Türkan Saylan ablamıza ve onun binlerce Kardelenine selam olsun. Kucak kucak ve hem de sıcak sıcak. Sevgilerimle...


Tevfik Tekmen-Ekim/2011-Lüleburgaz