ÖZLEMİN KÖR ETTİ

Ey fiili uzak sevgili,
şimdiden seninle dolu özlemler mayalanır yüreğimde.
Dönüşünü beklerken acze düşmüş ben,
kıyıya vurmuş denizyıldızı misali,
gözyaşlarımla hayat buluyorum.

Ey yankısı içimde depremler yaratan özlem,
ey nüveme kıvılcım saçan ateş,
ey içimi suskunluğuyla kanatan sevgili;
rüzgârların kulağına fısıldadım avazımı,
ulaşınca sana,
gel de avuçlarıma bırak mutluluğu.

Ey yokluğuyla coğrafyama kıtlık getiren sevgili;
suyun yokluğunda olduğu gibi,
teyemmüm ederek yüzüme sensizliği sürüyorum.

Günüme düşen karanlık gece,
içime yokluğunu taşır.
Tavana iliştirerek bakışlarımı,
hasretini ekerim yarınlarıma.
Gün doğumuna dek yeşeren umutlara
nice ağıtlar yakıp nice şiirler yazarım.

Ey sevgili, söyle daha kaç mısra alev alacak hasretinle?
Daha kaç kıta gömülecek okyanuslara?
Özlemin kör etti beni.
Gel de kokunu hissedeyim bari.


Efkan ÖTGÜN