Bilirdim,
Tutamazdın
Verilmiş sözü
Gözümde kalan közü
Ve öpe öz isyanı
Terli avuçlarında

Sersefil zamanın
Sihirbaz şenliklerinde
Kötüyü iyi gösteren
Her istiğfar, akardı
Saçaklı saçlarında

Bilirdim...
Yol bildik değildi
İz…
...Siz’likten,
Bizliğe bir adım kala
Ana kokusunda
Kuş yuvasında
Unutulan kıyıda
Yolda, kavşakta
Kaldırımda
Yarım yamalak bir sevdada
Daha varken karanlığa
Yoklukla buluşacaktı

Bilirdim...

Ağlamak yetmezdi
Gideni geri vermeye
Sevenin boynunu eğmeye
Şaşırtan cemreye
Yetişilmezdi

Bilirdim…

Etini çürütenin
Hep el olmadığını
Kimi dil ısırtan acının
Kimi düşmemeye mahkûm
Prangalı yaşlarının önüne
Tırnağı tene banan
Hesapsız aşkların
Kilitli ceviz dolapta
Hükümlü acılarını

Bilirdim...

Lal olmadan susmayı
Ve gören kör
İşiten sağır
Bilen aptal
İdrak eden cehaleti
Aynı kalbe sığdırmayı

Bilirdim...

Her suyun
Hayat vermeyeceğini
Çökeceğini kimi zamanda
Uzun ince boğazına

Bilirdim, bilirsin...
Bilmek işine gelmezdi
Delilik zamanlarımda…

..........asran