1
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
369
Okunma
Korku, kendi ellerimizle beslediğimiz vahşi bir bahçe.
Hızla büyüyen bir yangın, obur.
Ayağımıza çaktıgımız çivi, hatalarımız.
Taşlarını ördüğümüz cehennem çukuru.
Belki bir aciziyet hali bu teslimiyet
Yanı başımıza kurulan.
Bizi göçe zorlayan mutluluk diyarından.
Çelişkili görünse de kendimize ait zavallık.
5.0
100% (7)
Cevap Yaz