İçimin ambarında saklı kırık dökük bir kalp ağrısı
İçlendiğim kadar içerlediğim
İçtiğim şunca acı
Şiire namzet bir yolculuk
Aşı aşkı yok sayanlara veryansın ettiğim
Katıksız aralıksız sevdiğim kadar insanları
Kendime haksızlık ettiğim

Manen zenginim
Züğürt tesellisi sefil kalbim
Eş dost bildiğim kadar ahkâm kesenlere dahi
Yok itirazım
Hazzı nazı bitmiyor insanın
Haiz olduğum coşku ve sevgi
Düşümün kovuğunda kalan gerçekler başımın tacı
Taçlanacak diye beklerken yüreğimi
Harap edenlerden uzağa kaçsam da
Gönlün de ruhun da ırak olmadığı
O devasa açı
Derli toplu bilin ki
İçimde saklı her acı

Allah yolundayım ezelden
Aklımın almadığı kadar havsalamdan taşan
Irmaklar çağlarken
İsyanım ağlarken
Yüz sürdüğüm mevsim
Yüzümü döndüğüm Rabbim
Beni bekleyen kabrim

Bir savaş mı sahiden yaşamak?
Şerh düşülesi sevgiden gözlerini kaçırarak
Kaçamak cevaplarında saklı yalanları insanların
Ah etmeden sevmeyi bilmek de işe yaramadı

Hazan çeşmem
Nutku tutulan kalp sesim
İçimin muhtevası bir içimlik değil asla şiirlerim
Kalp gözü ve rotam
Aralıksız acıyı çığıran kayıp notam
Bir ses
Bir eda
Bir seviş
Bir vazgeçiş
Aşkla ihya oluyor bildiğim evren ve insanlar
İnsan olmanın meali
Sevgiyle haz duyan kalbin cemali
Gökte saklı kanatlarım
Kanadığım kadar da kandığım
Hazan ve Mevla’m tek muhatabım

Baharımda yanımda olan
Bağrımda saklı nidalar
Son baharın ayak sesi
Nazı niyazı eksik olmayan sevginin dirayeti
Sınandıkça büyüyen bir sevgi benimki
Aşkla baş koyduğum yol
Sönmez ışığı Rabbimin
Yüreğin kolluk kuvvetleridir şiirlerim
Arkamda bıçaklayanların dahi verdiği teselli
Canım yanarak bulduğum tecelli
Daha da büyüdü iman gücüm
Allah rızası için seviyor olmanın hüznü
Büyüdü ve işte erdim nihayete
Dalkavuk üzünçler ve darmadağın sözcükler
Edebiyle yaşamak kadar
Ne verir ki teselli gördükçe önümü
Çağladıkça bir ileri bir geri
Körün istediği bir göz
Rabbin tecelli ettiği kalp gözü

Bangır bangır isyankâr edalar
Haşmetli oysa evrenin meali
Bakıp da görmek nasıl ulvi
Görüp de bakmanın verdiği tesirli bilinmezi
Elbet bahşeden Rabbim
Başını bağladığım kadar sevinçlerin
Huzurundayım işte İlahi Esintinin
Nutkum tutuk
Ruhum efkârlı
Yüreğimse huzurlu
İnsan olmanın ne inkârı ne itirafı
Sözümden dönmedim hiçbir fasıl
Neyse hâsıl olan yandığım kadar huzurlu
Hicabın değil maneviyatın doruğunda saklı
Elbet duyulası İlahi Aşkın kıvancı serildiğim kadar yüreğin na’şına…