13
Yorum
48
Beğeni
0,0
Puan
1453
Okunma

"Kelimeler yanmaz."
kirli suretler geçiyor
rüzgârın dilinde kül kokusu
duvarlar bile susmayı öğrenmiş
ateşin hafızası hâlâ diri
İnsan yüzü sandığın
maskeler çatlıyor zamana
altından paslı düşünceler sızıyor
bir kıvılcım
karanlığın nabzında üşüyor
düş
bir yara kabuğu artık
uyku
alfabenin yanık sesi
her harf
bir ağıtın gölgesinde kanıyor
gök griye rehin
yağmur
Hüzün kokuyor bu mevsim
toprak
sessizliğin mezarlığı
kalem tutan eller
gözaltında sanki
her kelime bir suç delili
yine de
mürekkep damlıyor kağıda
ölümle imzalanmış bir umuda
UnutMADIMAKlimda
Meltem Kınıc
2 Temmuz 1993’te Madımak’ta yitirdiğimiz tüm canlara..