![]() İnşirah şiirinden bir kesit
Buymuş meğerse nasibime düşen
Buymuş demek ki ellerimden gelen Bilmedim Dönüşü olmayan bir yoldu bu Bilmedim Genzimi Her sabah yakan o tozun benimle çoktan barışık olmasını Harcın betonun tuğlanın o meşhur helal ekmeğin ellerime bulaşan kirin Akşam olunca Sırtımı sıvazlayan kamburumu Bağrıma bastığım bir şey gibi önemsedim Buymuş meğerse yaşıyor gibi görünmem Buymuş Kemikleri dokuz yerinden kırılın bir babadan çıkan ses Bir cinayet türküsü gibi kulaklarımda Buymuş çocukken ölmenin doğurduğu şey Ölümün sahiden ölüm olduğu yaşların arasında savrulup gitmem Sektenin üstünde buldular beni Paslı çivileri düzeltmekle uğraşırken Ben Edilmiş bir merakın hüzünlü sonuydum Boyuna çarpışır dururdum hayatla Genç ve hala yaşamak istiyorken Herkesten önce ben önce ben Umudumu boğazladım Annem ölünce çok üşüdüm çok üşüdüm çok üşüdüm Ömer Altıntaş |
"Onca güzel şiir yazdım görmediniz, eklemekte kararsız kaldığım bu şiiri güne seçtiniz." dediniz
ki haklıymışsınız.
Edebiyattan sahiden anlamamışız
siz hayatı yazmışsınız biz edebiyat sanmışız.
biraz geç tanıdım kaleminizi
yürek burkan cinsten şiir
çokca tebrikler.
Fırsat buldukça diğerlerini de okumaya geleceğim..