(İnce hiciv)

Beş çayına gitti, bizim şiirler
Her gün çağırsam da, güne gelmiyor
Dört gözle bekliyor, bütün şairler
Ferhat olup, gidip dağ da, delmiyor
Haydi gel desem de, güne gelmiyor

Bakıyorum mevcut, uyak ayağı
Güzeli överek, yapar kıyağı
Vallahi yiyecek, benden dayağı
Çok güzel yazsam da, değer bilmiyor
Haydi gel diyorum, güne gelmiyor

Bir gün bakıyorum, çiçekte arı
Öyle duygu yüklü, ömrün baharı
Sevindir diyorum, bu ihtiyarı
Mendil versem, göz yaşımı silmiyor
Haydi gel diyorum, güne gelmiyor

Sitede ki herkes, bakıp görüyor
Dize gönüllere, sevgi örüyor
Ayakları sağlam, koşup yürüyor
Buyur demeye de, gerek kalmıyor
Haydi gel diyorum, güne gelmiyor

Ben ne nasihatlar, vermiştim ona
Çok alıngan canım, kırılmış güne
Şu hayat yolunda, gelse de sona
Ne dersem diyeyim, laftan almıyor
Haydi gel diyorum, güne gelmiyor

Hem nalına, hem de, mıhına vurur
Elbette kendiyle, duyacak gurur
Giderken ardına bakmadan yürür
Ey şiir naz etme, böyle olmuyor
Haydi gel diyorum, güne gelmiyor

Kabusa dönüyor, her geçen anım
Herkes biliyor ya, Lüzumsuz şanım
Benim bu şiirler, çok aksi canım
Belki gelir amma, kurul salmıyor
Haydi gel diyorum, güne gelmiyor

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ