kasıla kasıla ne hale geldin
dinlemedin sormadın saldırıverdin
sinsice kelimeler tüm ezberin
hep haklı çıkma savaşı mabedin
oysa sende insandın.
ne oldu göğemi erdi başın
dünya sanamı kalcak sandın.

kosur kosur yürürken
tepeden bakıp dururken
pişkinliğin kitabını yazarken
elden ayaktan düşünmicemmi sandın
oysa sende insandın
ne oldu göğe mi erdi başın..
dünya sanamı kalcak sandın.

kat kat boya yüzünde
cilalı ibolar sıra sıra peşinde
sorsan bi haber dünya ne alemde
hep ilgi görme hevesi hayat felsefende
gençlik elden gidince apışıp kalakaldın
çaresizce aynalara saldırıp dağıldın
ne oldu göğemi erdi başın .
dünya sanamı kalcak sandın.

düşünce saça bir tutam ak
eskidiğini görünce en sevdiğin kazak
aklına gelir gerdanındaki çatlak
farkedersin solduğunu en güzel gülün bile
düşeceği altında iki karış toprak
aklında bitmez sandığın yaşanmışlıklar
ardından gelen pişmalıklar
öylece bakakaldın..
dünya sanamı kalcak sandın.
ne oldu göğemi erdi başın .