![]() İKLİMLERDEN BAHAR LAVİNİA...Şiirin hikayesini görmek için tıklayın Metruk düşlerim metruk hecelerim yok benim ve ben içimde esen bu rüzgârın muadili ve müdaviyim. İklimlerden bahar, Lavinia Günlerdense aşk ve sen İfa ettiklerimden ötedir içimde g/izlenen Nasırlı ayak sesi mi gecenin? Yoksa bonkör nidaların şenlendirdiği cennetim misin? Ahkâm kesen sözcükler var A, bir de ölü şiirler ve rubailer… Sefasını sürüyorum hüznün, Lavinia Cefasına mukadderatın nasıl da âşık ve aşinayım İman gücüm bazen tefe konan Aklımdan asla çıkmaz tek bir an bile Allah’ım. Ne hafızım ne derviş ne ermiş Lakin öylesine erdim ki ben defalarca nihayete Ve işte kuluçkadaki ruhum infilak etti o gece. Hangi gece mi? Sorsan da söylemem Lavinia Ne isyan ne yalan Tevafuk olduğunu bildiğim ne çok gerçek olan rüya. Sahicidir iç sesim, Lavinia Hayallerimin körfezinde yelken açtım ben aşka Lanetin ve iblisin ihaneti mi Yaratana? Uzak olsun benden yeter ki zalimlerin küflü Nefesi ve nefsi Zanlardan gıybetten gına geldi Nasıl ki alırlar günahını insanların? İnsan olmanın mealini böyle öğretmemişti ailem bana İdrak ettim edeli daha da çok sevdim seveli Meğerse içimde saklıymış cennetin sihri ve zikri Fikrim de aynı zihnimse aydınlık Yüreğim kar beyaz Uçuşan tozlar ve kirler Bir de ardı arkası kesilmeyen münafıklar Ezana dahi hürmeti olmayan Gel gör ki; rüzgâr Bile hızını keser Her ezan okunduğunda ve… Sözüm sana değil sadece Lavinia: Sevmek benim tek lüksüm ve hicretim Ve cennetim ve de cinnetim Ne de olsa eşlik eden onca hakikat Kimselere anlatamadığım belki de nice insan nasıl da rahat Batar duruk yere ve gecenin köründe Aydınlığı içtiğim Şiirler dizdiğim sofram Bir lokma ekmek suyum da başucumda madem Minnet etmeden insanlara yaşadım ve sevdim ben Karşılığı olsun olmasın Müdavimi olduğum aşkın ne çok hali içimde esen Benek benek sözcükler Kelebek kanatlarımda bazen solan ışıldak Gel gör ki İlahi Işıktır aralıksız yanan Yakardığım sadece Yaratan ve sen, Lavinia… Hayatımın uğuru Aşksa nasıl ki ruhuma giydirdiğim yelek Özlemle yanarım ben ve öznemle Asıldığım gök kubbe Ve yalın ayak koştuğum o mendirek Bazen bozguna uğradığım Asla da bozuntuya vermediğim bir felek Elbet illa ki sadık ve diri bir yürek Nasıl ki bana gereken asil bir vicdan ve Allah rızası İçin şakıyan iç sesim Şu bulutlu gök kubbede asılı bir kancanın ucunda Delip geçsen ne ki yüreğimi Gözlerim önüme aksın inan ki: Ben ve şiirlerim sevgiden alır gücünü, Lavinia Elbet O izin verdiği sürece sürüncemede kalan iç sesim mi? Nemalandığım binlerce hece ve dünya ve rüya Aşkın İlahi dokusunda Asilce kendime d/okunduğum Elbet tek maruzatım var sunduğum Yetişti de adresine Ben bir ömür kaçsam da kendimden gerisin geri Ve işte beni sahiplenen tek gerçek, Lavinia Sen sevmesen de beni olur hani… |
İKLİMLERDEN BAHAR LAVİNİA...
Adlı eserinizi beğeni ile okudum,
Yüreğinize emeğinize ellerinize sağlık,
Kaleminiz kavi ilhamınız daim olsun,
Esenlikler dilerim efendim.