![]() SOLDUĞUM NE Kİ SOLUDUĞUMUN YANINDA...Şiirin hikayesini görmek için tıklayın Renkleri tutanaklara geçirdim: hüzün ikliminde saklı bir vaveyla olma koşuluyla rest çektim dünüme. Günüme bakma asla yüzüme de Sevecen sesim titrerken bir ihanet miydi yoksa Suskunluğum… Ben göçebe iklimlerin göçmen çocuğuyum Bakma asla yaşıma Kanma yüreğimdeki dalkavuğa Bir hüzün ektim bir aşk b/içtim bir ömür… Yollardan geçtim: Nasıl da nasıl da vakurdu iklim Yüreğimin menteşeleri söküldü Ben sevmelere meylettim gücüm yettiğince Her gücüme gittiğinde hırpalanan benliğim Her gücüm tükendiğinde Güç idi ezelden ebediyete sarkan Yüreğimin penceresinde saklı İçimde saklı semazen kanatlarım Ah, sarıldığım Rahman aşkla hükmeden aşka safi aşka Gönül pınarımda yüzdü kâğıttan kayıklar Bir alfabeydi yaşamak Bense henüz ulaşmadım son harfe Yüzümde gülücükler var solmayan İçimdeki cennet bahçesi Arkamı dayadığım Mevla’m var İçin için ç/ağladığıma şahit ve dair Dar koridorları sevmedim asla Sevemedim de yalancı insanlara Asla olmadı yalanım Asla olmadım yalakası insanların ki Dinden imandan çıkmış kimse kimliğimi Saklı tuttum tutmalıydım da ve tutacağım Bazen dilimi tuttuğum Bazen kuytularda unutulduğum Bazense kuruduğum Ve işte bir çiçek olmanın verdiği rahmetle haşmetle Nemli yüreğimden sarkan bir demir parmaklık Üstüme kapanan o kapı Hüzün hırkam mı? Hala yaşayabiliyorum madem Matem ırkında saklandığım da değil yalan Ve bir kor madenidir içim İçtiğim sözcükler Seviştiğim imgeler Çaputlar bağladığım değil dünde kalan Çaylak bir şairim ben Bir o kadar çatlak Her atak geçirdiğimde Sığındığım Rabbim ve kalemim Atarı mı dünün? Kantarı mı yorgun iklimin? Kat ettiğim yollar ve basamaklar Saklandığım bir dehlizden arda kalan hüzün: Mevkiim öğrenci Belki de modern çağın dervişiyim Zikrimde takılı fikrim Gözbebeklerinde saklandığım iklimin İman gücümle şerh düştüğüm her gün her gece Savrulduğum köşe bucak değil asla yakındığım Baş veren bir filizle yakınlaştığım. Aşkla yaşadığıma kanıttır şu yazdıklarım Kayrasında kalsam ne ki yalnızlığın? İlla ki tapındığım Yaratan’ın Aralıksız gözettiği bir çomarım belki Çemkiren iblise isyanım Saf tuttuğum masum yanım Yarıladığım yolda saklıdır varlığım Kanıksadığım kadar yoksunluğu Kanadığıma delalet şiirlerin dokunduğu Bir heceden çıkıp da yola Vardım ya sonunda bitimsiz huzura Üstelik ölüm öncesi duvağında saklıyım rahmetin Bir perçemden ibaretse adeta yürek sesim Salkım saçak duygulardan kalan ardımda Yazacağım daha ne çok şiir vardır hem Yakınlaştığım kadar ulu Rabbime Korunaklıdır dünyam Kolaçan ettiğim önüm arkam Solduğum ne ki soluduğum bu sonsuz aşkın yanında… |