biri bir şey söylese
birinden bir şekilde bahsetse
benden onay beklese
ben gülemem ben gülemem...

verdiğimi almasalar
istemeden bana verseler
önüme dünyayı serseler
ben gülemem ben gülemem...

güvenmezler güvenirim
sevmeyeni de severim
isteğine boyun eğerim
ben gülemem ben gülemem...

iğnelemesine der şaka
yalan söyler gözüme baka baka
hassas alıngan ilan eder halka
ben gülemem ben gülemem...

gülmeyi bunca severken
sarılıp sarılıp öperken
kar altındayım çiçekken
ben gülemem ben gülemem...

görünmez derdim çoktur
damarıma isabet eden sözler oktur
halimi anlayanım yoktur
ben gülemem ben gülemem...

gülücüklerim ilk yaz gibi
kalp parlak tortulu dibi
öğretti hayatı kader mektebi
ben gülemem ben gülemem...

herkes bilir ben bilemem
hakikate açım eremem
olduğumdan farklı görünemem
ben gülemem ben gülemem...

güllerimi soldurmasınlar
gıybetlere dalmasınlar
beni taraftar bulmasınlar
ben gülemem ben gülemem...

diyemem yüzlerine
baksalar gölgelerine
gıybet köklenmiş kalplerine
ben gülemem ben gülemem...

sorsan hepsi müslüman
zannedersin sevgi dolu canan
asıl gıybetçilerdir canımı alan
ben gülemem ben gülemem...

uzak olsun derim yakınıma gelir
uzaktayken bile sesi belirir
lakırtısını duyan mahlukat delirir
ben gülemem ben gülemem...

bir hikmetli söz işitsem
tertemiz alnından öpsem
iyi kalbine hizmet eylesem
ben de gülsem gülümsesem...



Gülhan Çeliktaş