Resûlullah yatıyordu, Kâbe’nin Hatîm isimli kısmında,
Bekler iken uyku ile uyanıklık arasında.
Belirdi gökten inen Burak, hemen yanı başında.
Cibril bile yanındaydı Resûlullah’ın Miraç’ında.

Mescid-i Harâm’dan getirdi o Burak Mescid-i Aksâ’ya.
Buradan uruç etti Nebi Efendimiz semâvata.
Bekliyorlardı bütün melekler, Nûr-u Hüdâ’yı semada.
Selamlaştılar Âdem ile dünya semâsı kapısında.

Cibril ile birlikte çıktılar bir bir tüm semâlara,
Vardılar iri meyvesi olan Sidretül-Müntehâ’ya.
Rastladı burda Nebi, dört tane büyük ırmaklara.
Cibril dedi, yalnız gideceksin bundan sonrasına.

İsra ve Miracına yalnızca devam etti Nebi,
Döndüğünde verdi ümmetine güzel hediyeyi.
Kul şirk koşmaz ise, bağışlanacaktır işlediği,
Diğer günahların hepsi, ki Rabbimizin vaadi.

Rabbimiz beş vakit namazı bu gece de farz etti,
Müjdeydi Bakara Suresi’nin son iki ayeti.
Affeder Yaradan, eğer salihse kulun niyeti,
İhlasla, samimiyetle yapalım ki ibadeti.

​Eğer Rızâ-i İlâhiyse müminlerin asıl emeli,
Bu büyük nimeti kul, çok iyi değerlendirmeli.
Gecelerini zikirlerle, bolca ibadetlerle,
Gündüzünüyse cümle alem oruçlu geçirmeli.

DURMUŞ diyor ki; Miracın asıl ruhu namazdır,
Müminlerin Rabbine ettiği en derin niyazdır.
O gece kapı açıldı, nura gark oldu tüm cihan,
Bu lütfa şükretmeyen her gafil kul, bence bî-namazdır.

H.D.S.


Tüm dostların kandillerini yürekten kutluyorum.
Bu gecenin Feyz ve Bereketinden nasiplenenlerden
olabilmemiz duasıyla....