Yüreğimizde sancı akıl yitti can yandı
Dile gelen bağırdı gök çöktüğünü sandı

Dağ tepe toz dumandı bulutlar kayadan sert
İnsanlık sınavında belli oldu mert,namert

Ve bir direnişti bu hafızaya ram olan
Dünyanın devlerine Türklüğü güçlü kılan

Aç gözlü yamyamların saldırdığı bir gündü
Sağ kalana diriliş, can verene düğündü.

Taarruza geçenler tez yeneriz sanmıştı
Bilmezler ki Kürşad’ın elleri uzanmıştı.

Şer güçler karşısında,kolay değildi dava,
Süt kokulu ağızlar bile etti müdaafa.

Cennet kucak açarken, cehennemse;ağladı
Çoçuklar su taşıdı, yaşlı tüfek yağladı

Hücum denildiğinde ne kan durdu ne kılıç,
Denizin mavi gözü kin dolmuştu hınca hınç!

Anzaklar çeke dursun conkbayırda halayı,
Koca Seyit tek vücut tuş etmişti Alayı.

Nefes almak zor iken ne dert oldu, ne bela
Aynı hissiyat ile yaşar gideriz hâlâ.

Gelibolu çekse de mor başına dumanı
Bu millet unutur mu? not düştüğü zamanı.

Tedbiri temsil eder şehitliğin anıtı
Düşmana biz burdayız der veririz yanıtı.

Korku çoşkuya döner konu vatan denince
Bir adım beri atan, düşünsün ince ince.

Seferberliğe koştu en ücra köylerimiz
Var,yok yardım ettiler fakir,ağ,beylerimiz!

Meşaleye dönüştü gönlümüzdeki ateş
Havanın haşmetinden karı kuruttu güneş.

Teessür etmez mi hiç Yurduna âşık olan
Canını hiçe sayar, huzuru onda bulan.

Göğsümüzde imanla aşk ile girdik safa
Rehberimiz Kur’an’dı, yol Muhammet Mustafa.(sav)

El almıştık gösterdik Uhudda ki gayreti
Sırra mazhar olmayan etti büyük hayreti.

Döktük helal hoş olsun; ecele ecel teri
Bin şükür bölgemizin, değişti atmosferi.

Top tüfek can cendere üst üste yığın oldu
Kokuşmuşları yutan suların yüzü güldü.

Bir yiğitlik destanı kazandığımız zafer
Nurlar içinde yatsın şehit düşen her nefer

Küffarın orduları etsin dursunlar hile,
Bir daha yazıyorum geçilmez Çanakkale!

Leylican & Leyla Yıldırım