Ne kalemim ne de yazacak kağıdım kaldı.
Yine de sana aşkımı anlatamadım.
Ağaçlar kalem, ummanlar boyam oldu.
Yine de sana aşkımı anlatamadım.



Esirin olmaya hazırım ben ey nazlı canan.
Senden uzakta gönlüm oldu viran.
Canımı sana adadım her an.
Yine de sana aşkımı anlatamadım.



Ayağına kapanıp yalvardım; ağladım.
Gezdiğin tüm yollar da coşup çağladım.
Sana kalbimi kördüğümle bağladım.
Yine de sana aşkımı anlatamadım.



Yar diye diye düştüm çöllere,
Hep seni sordum rastladığım ellere,
Kendime mecnun dedirdim dillere.
Yine de sana aşkımı anlatamadım.



Rastladığım herkes mecnun dedi bana.
Aşkım için maskara oldum ona buna,
Bazıları da acıyarak bakar oldu bana,
Yine de sana aşkımı anlatamadım.



Yaralı kalbim her an senden aşk dilendi.
Yüreğim paspas olup, toza belendi.
Bütün sözlerim bitti, tükendi.
Yine de sana aşkımı anlatamadım.

H.D.S. ........................HAZİRAN-1986