​uzun zaman oldu
sana bir şey anlatmayalı;
nereden başlasam bilmem ki.
sabahları yine erken kalkıyorum,
eskiden olduğu gibi...
alışkanlıklarım da değişmedi,
yine en çok çayı seviyorum.

​kış ayları zor geçiyor sadece;
ruhum daralınca hemen
yeni meşgaleler ediniyor,
kendimi böyle oyalıyorum.

​evden çıkarken her şeyi
kontrol etme huyumu bıraktım.
kapıyı kapatmayı, ütüyü prizden,
çaycıyı fişten çekmeyi
ihmal etmiyorum artık.

​gözlerim biraz yorgun bugünlerde,
kapalı havalarda zorluyor beni.
ince işlere ara verip
yün örgülere sığınıyorum bu yüzden.

​çiçek merakım baki,
isimlerini öğreniyorum tek tek.
rüzgâr ve gök gürültüsü korkumu da yendim;
şimşek çaktığında irkilsem de
bir yıl öncesine göre
daha cesur, daha güçlüyüm.

​sen giderken mevsim bahardı ya;
kardelenler başını güneşe uzatırken
benim için donmuştu zaman.
hâlâ o buzun içinden çıkasım yok ama
aydınlık olmadan yaşanmıyor işte;
dimdik durmak gerekirken
bu şartlar altında...

​az kalsın unutacaktım;
kitaplarım ve kedilerim var bir de.
onları da başka zaman anlatırım.



21 aralık 2021 / haticeak